Blog > Komentarze do wpisu
Chce się żyć (2013)
O harcie ducha.

Wyobrażam sobie, że nakręcenie filmu o schorzeniu tak ciężkim jak porażenie mózgowe, pełnym tak wyrazistych objawów, może by dla filmowców zadaniem wybitnie trudnym, wymagającym od ekipy nie tylko kunsztu, ale i nie lada wyczucia delikatnej struktury materiału źródłowego, jakim w tym przypadku jest prawdziwa historia. Z jednej strony trzeba przecież uważać, żeby nie epatować cierpieniem chorego ot tak, dla samego drenującego z emocji efektu szoku. Z drugiej - bardzo łatwo jest wpaść w pułapkę taniego sentymentalizmu spod znaku pseudokinowych produkcji TVN. Maciej Pieprzyca swoje dzieło wyważył znakomicie, pokazując przy tym kawał znakomitego warsztatu.
Kłopotliwe musi być samo zagranie osoby z porażeniem mózgowym. Nietrudno przecież uciec w karykaturę i mechaniczne odtwarzanie charakterystycznych dla chorego zaburzeń ruchowych. Tymczasem Dawid Ogrodnik tworzy rolę wybitną - pełną niuansów, znakomicie uwypuklającą drzemiące pod skórą głównego bohatera emocje, których ten nie jest w stanie wyrazić słowami. To rola warta najwyższego uznania, słusznie nominowana do tegorocznych Orłów.
W tle opowiadanej historii majaczą nam obrazki ze zmieniającej się Polski - od urzędniczej opryskliwości późnego PRL-u, przez entuzjazm okrągłostołowy, pierwsze lata kapitalizmu po stopniowo normalniejącą Polskę. Wraz z ojczyzną zmienia się też Mateusz - główny bohater, choć jego ewolucja odbywa się we wnętrzu niedostępnym dla (nie zawsze życzliwego) otoczenia. Widz towarzyszy mu przez 23 lata życia. W 1987 roku lekarka uznaje go za upośledzonego umysłowo i nierokującego poprawy. W 2010 staje on przed komisją, która ma zadecydować o tym, gdzie spędzi następne lata swojego życia. Pomiędzy tymi dwoma stanowiącymi fabularną klamrę wydarzeniami toczy się opowieść o trudnej, ale - jak sugeruje tytułowe hasło - wytrwałej walce o udowodnienie samemu sobie własnej wartości.
Chce się żyć to film opowiadany nie tylko słowem - płynąca z offu, oparta na zwiewnym dowcipie narracja Mateusza, która nadaje kluczowym scenom niezbędnej lekkości dopełniana jest przemyślanymi, milczącymi kadrami. Nie ma tu przypadkowych sekwencji - każde ujęcie dookreśla postacie i zbudowany wokół nich świat. Jednocześnie zdjęcia pełnią służebną wobec narracji rolę i nie zwracają na siebie uwagi przesadnym wystudiowaniem. Widać, że Pieprzyca rozumie właściwości tworzywa, z którego buduje swoje dzieło. Chce się żyć jest nie tylko triumfem narracji filmowej, ale też kina jako nośnika wartościowych treści.

Chce się żyć, scen. i reż. Maciej Pieprzyca, wyst. Dawid Ogrodnik, Kamil Tkacz, Dorota Kolak, Arkadiusz Jakubik, Anna Nehrebecka; Polska 2013

czwartek, 06 lutego 2014, lis

Polecane wpisy




Mój film łeb:



Legenda:

Kawał kina! -
Warto -
Niezły -
Tylko z nudów -
Nigdy w życiu! -


Lista osobista: